Climax: Gaspar Noé’nin Hipnotize Edici Cehennemi

KaSSaP

Aktif Kullanıcı
Katılım
19 May 2020
Mesajlar
1,190
Tepkime puanı
7
Puanları
37
Yaş
30
Konum
ankara
En iyi cevaplar
0
Her insanın cehennemi farklıdır ama Gaspar Noé herkesi kendi cehennemine davet etme eyleminde oldukça cüretkâr davranıyor. Her yere açılabilecek ve aynı zamanda sıkışıp kalabileceğiniz bir labirent gibi kullandığı mekânı ve muhteşem bir çeşitlilik sunan karakterleriyle Gaspar Noé geçişken, akışkan, çarpıcı, alegorik ve estetize bir çılgınlık sunuyor izleyicisine. Bir kadının bembeyaz karlar üzerinde vücudundan akan kanlarla yerde süründüğü etkileyici bir açılışın ardından, bir buçuk saatlik daha önce deneyimlemediğimiz bir yolculuğa çıkacağımız yol arkadaşlarımızı tanıyoruz. İki tarafı kitaplarla çevrili bu ekran yalnızca kendileriyle ilgili bilgiler veren dansçıları tanıştırmıyor bizlere, Gaspar Noé sıraladığı kitaplarla kendisiyle ilgili de konuşuyor aslında uzun uzun. Murnau’dan Luis Buñuel’e ve Dario Argento’ya uzanan eserler üzerinden karakterleri konuşurken Gaspar Noé de kendini anlatmaya devam ediyor.

climax-gaspar-noe-filmloverss-1.jpg

Toplamda 5 sayfalık bir senaryosu olan ve 15 günde çekimleri tamamlanan Climax, Gaspar Noé’nin bu kadar kısa sürede film çekilemeyeceğine dair düşüncelerini sarsmış, elbette bizim de. 96 dakikalık bir filmin 5 sayfalık bir senaryosunun olması ancak buna rağmen tüm evrenin oldukça net bir biçimde kurulması, Gaspar Noé’nin zihninin derinliklerinde hikâyeyle ne kadar uğraştığını ve oyuncu yönetimindeki başarısını da ortaya koyuyor. 15-20 kişilik bir dans grubunun partilediği bir geceye dahil olduğumuz filmde, dansçıları tanımamızın ardından filmin koreografisi belirlenen tek dans sahnesini izliyoruz. Toplu dans eşliğinde anlatı bu kez de bireysel olarak tanıdığımız karakterlerin kendi aralarındaki dinamiklerine şahit olduğumuz bir evreye geçiş yapıyor. Climax’te bir aşamadan diğerine geçildiğini anlamanın zor olduğunu belirtmem gerek, bu durum da böylesi sert bir filmin nasıl bu denli yumuşak ve silik geçişler barındırabildiği konusunda şaşırtıcı bir done sunuyor. Bu geçişken yapıyı filmin plan sekanslarında sıklıkla deneyimlemek mümkün. Bir karakterin diğerleriyle sohbeti üzerinden kamera başka bir karaktere, tekrar başka bir karaktere ve yeniden bir başka karaktere odağını çevirerek bir arada bulunan, iletişim hâlindeki farklı evrenleri perdeye taşıyor.
 
Üst Alt